Qırmızı bayraq. Çox vaxt biz onu axtarırıq

 Qırmızı bayraq. Çox vaxt biz onu başqalarında axtarırıq: qarşı tərəfin xarakterini qiymətləndirir, davranışındakı qəribəlikləri sezir, düşüncələrində və ya hərəkətlərində həyəcan siqnalları tutmağa çalışırıq. Lakin paradoks ondadır ki, bu xarici göstəricilər bizə həmin münasibətə başlamağa dəyib-dəyməyəcəyi ilə bağlı hər zaman dəqiq bir cavab vermir.

Ən vacibi isə qırmızı bayrağı özünüzdə hiss etməkdir.

Bu nə deməkdir? Əgər kiminləsə ünsiyyətdə olarkən qəlbinizdə fiziki bir sıxıntı, daralma hiss edirsinizsə; əgər fərqinə varmadan tərəf-müqabiliniz üçün nəzarətçi bir "ana" obrazına çevrildiyinizi görürsünüzsə; əgər daxilinizdə onu xilas etmək, kömək etmək, sanki həyatı ondan daha yaxşı bilirmişsiniz kimi ona mütləq xoşbəxtlik bəxş etmək üçün qarşısıalınmaz bir istək oyanırsa... Əgər daxilinizdə: "Eybi yox, bunun bir önəmi yoxdur, onu dəyişdirib daha yaxşı edə bilərəm" deyə düşünürsünüzsə — dayanın. Məhz daxilinizdəki bu reaksiyalar ən uca səslə qışqıran həyəcan siqnalıdır.

Niyə? Çünki biz tərəf-müqabili seçərkən, onun yanında özümüzün kimə çevrilə biləcəyimizi əsas götürürük. Orada hansı rolu oynamalı olacağıq? Və əgər bu münasibətdə sizin boynunuza götürdüyünüz rol daxili mahiyyətinizə tamamilə ziddirsə və sizi harmoniyadan məhrum edirsə, — bax, ən böyük qırmızı bayraq elə budur.

Bəzən emosiyaların coşqusu və aşiq olmaq hissi qarşımızdakı insanı real olduğu kimi görməyə mane olur. Lakin biz hər zaman özümüzün kimə çevrildiyimizi hiss edə bilərik. Bəli, bəlkə də şüuraltımız hansısa bir dərsi almaq üçün bu insanı həyatımıza özü cəlb edib. Amma vaxtında ayılmaq çox vacibdir — öz seçiminiz sizi sındırmamışdan əvvəl.

Necə birinə çevriləcəyimizə özümüz qərar veririk, lakin yaxınımızdakı insan bizim dəyişikliklərimizin ən güclü katalizatorlarından biridir. Məişəti paylaşdığımız, birlikdə şam yeməyi yediyimiz, eyni evdə yuxuya getdiyimiz və sirlərimizi etibar etdiyimiz insanları biz özümüzün ən müqəddəs guşəmizə buraxırıq. Onlar bizə şüuraltı, emosional və energetik olaraq təsir edir, bizim bu günümüzü və dəyişmə trayektoriyamızı müəyyənləşdirirlər.

Əgər hansısa məqamda artıq özünüzdən xoşunuz gəlmədiyini anlasanız, bunun iki səbəbi var:

1. Siz özünüzə başqalarının qərəzli, mühakimə edən gözləri ilə baxırsınız.

2. Yaxud da özünüzə öz Həqiqi Məninzin gözləri ilə baxır və dərk edirsiniz: "Mənim çevrildiyim bu insan — mən deyiləm".

Ona görə də vaxtında dayanıb daxili səsinizə qulaq asmaq çox vacibdir: Mən hazırda kiməm? Bu insanın yanında kimə çevrilirəm? Və bu, mənim ruhum üçün nə dərəcədə doğrudur?

Zümrüd Əsədova +994702947788