Düşüncə və enerjinin istiqaməti
Bu gün insight mənə bir şeyi göstərdi:
İnsan sadəcə nə düşündüyünə görə yox, düşüncəsinin istiqamətinə görə də enerji vəziyyətini dəyişir.
Bəzən elə düşüncələr olur ki, insanın daxilində sakitlik yaranır. Sanki başın üstündə görünməz bir kanal açılır. İnsan öz mərkəzində qalır, nəfəsi yumşalır, daxildə axın hiss olunur. Belə anlarda enerji yuxarıdan aşağı bədənə doğru gəlirmiş kimi hiss edilir. İnsan yorulmur — əksinə dolur. İlham, rahatlıq və daxili aydınlıq yaranır.
Bu vəziyyətdə düşüncə insanı “vertikal” edir.
Yəni diqqət yuxarı ilə əlaqədə qalır:
- insan öz içindədir,
- düşüncə safdır,
- enerji dağılmır,
- daxildə bütövlük hiss olunur.
Amma başqa düşüncə formaları da var.
Bəzən insanın diqqəti həddindən artıq şəkildə kiməsə, hansısa problemə, qorxuya, təsdiq ehtiyacına və ya obsesiv fikrə yönəlir. O zaman enerji kanalı düz qalmaq əvəzinə sanki yan tərəfə əyilir.
İnsan artıq enerjini almır — ötürməyə başlayır.
Diqqət çölə axdıqca:
- daxildə boşluq hiss olunur,
- yorğunluq artır,
- insan öz mərkəzindən uzaqlaşır,
- şüur parçalanmış kimi hiss edilir.
Sanki enerji yuxarıdan gəlmək əvəzinə müəyyən insanlara, hadisələrə və emosional bağlara axır.
Burada maraqlı olan məqam odur ki, məsələ “müsbət və ya mənfi düşüncə” deyil.
Əsas məsələ düşüncənin enerjini hansı istiqamətə aparmasıdır.
Bəzi düşüncələr:
- insanı yuxarı ilə əlaqədə saxlayır,
- daxili kanalı açır,
- enerjini bədənə gətirir.
Bəzi düşüncələr isə:
- diqqəti xaricə daşıyır,
- enerjini dağıdır,
- insanı özündən uzaqlaşdırır.
Qədim mistik məktəblərdə də buna bənzər anlayışlar var:
“Diqqət hara gedirsə, enerji ora axır.”
Meditasiya zamanı bəzən insan bunu sözlə yox, simvol kimi görür. Məncə bu insight da məhz belə idi. Kanalın düz və ya əyilmiş olması əslində şüurun istiqamətinin vizual ifadəsi idi.
Və bəlkə də ən vacib fikir budur:
İnsan hansı düşüncədədirsə, enerji kanalının istiqaməti dəyişir.
Комментарии
Отправить комментарий