Öz ehtiyacımızla nə edirik?

 

— Bəlkə də kimisə daim xilas etmək öz ehtiyacını xatırlatmaqdır?

— Bəs yaradıcılıq? O da ehtiyacdan başlayır.

— Bəli. Amma onların niyyəti fərqlidir.

Bəzən insan həqiqətən kömək etmək istədiyi üçün xilas etmir. O, başqasının ehtiyacında özünə aid bir şey eşitdiyi üçün xilas edir.

Onun üçün lazım olmaq vacibdir. Kiminsə onsuz bacarmayacağını hiss etmək. Görülmək, dəyərləndirilmək, sevilmək.

Və beləliklə, başqasının ağrısı onun öz dəyərini hiss edə bildiyi bir yerə çevrilir.

O kömək edir. Dəstək olur. İzah edir. Sağaldır. Çətinlikdən çıxarır. Başqasının yükünü öz üzərinə götürür.

Və tədricən heç kimin imzalamadığı daxili bir müqavilə yaranır:

«Mən sənə lazım olacağam — sən də mənə lazım olacaqsan».

Buna görə də insan şüuraltı olaraq yenidən-yenidən ətrafında kiminsə ona ehtiyac duyduğu vəziyyətlər tapa bilər.

— Amma yaradıcılıq da ehtiyacdan doğur.

Mahnı ağrıdan yarana bilər.
Rəsm tənhalıqdan.
Hekayə eşidilmək istəyindən.

Bəzən biz məhz həyatımızda nəyinsə çatışmadığı üçün yaradırıq.

Bəs fərq nədədir?

- Niyyətdə.

Xilas edən insan öz ehtiyacını başqasının üzərindən ödəməyə çalışır.

Yaradıcı isə öz ehtiyacını yeni bir şeyə çevirir.

Məsələn, insanın sevgiyə ehtiyacı var.

O, belə qərar verə bilər:

«Mən xilas edəcəyəm. Kömək edəcəyəm. Sağaldacağam. Əvəzolunmaz olacağam — onda məni sevəcəklər».

Amma başqa bir yol da var:

«Mən sevgini hiss etməməyin necə olduğunu bilirəm. Bu tənhalığın necə səsləndiyini bilirəm. Mən bir ideya, obraz, məkan yaratmaq istəyirəm ki, bir vaxtlar mənə çatmayan hissi kimsə orada duya bilsin».

Zahirdən baxanda bu iki insan eyni şeyi edə bilər.

Hər ikisi kömək edə bilər.

Hər ikisi insanlarla işləyə bilər.

Hər ikisi kiminsə həyatını dəyişə bilər.

Amma daxilində baş verən hərəkət tamamilə fərqlidir.

Birində insan əlini uzadır və qarşısındakının ondan yapışmasını gözləyir.

Digərində isə özündə çatışmayanı götürür və onu bir formaya çevirir.

Bəlkə də məhz buna görə həqiqi yaradıcılıq onu qəbul edən insanları xilas etməyi tələb etmir.

Sən  hər kəsi xilas etmək üçün yaratmırsan.

Sən onu yaradırsan, çünki o, sənin içində nəyisə sağaldır.

Sonra isə onu buraxırsan.

Kimsə görüb keçib gedəcək.

Kimsə görüb ağlayacaq.

Kimsə orada özündə çatışmayanları tapacaq.

Amma bu artıq sənin məsuliyyətin deyil.

Sən insanı xilas etməyə borclu deyilsən.

Sən sadəcə bir vaxtlar özünə lazım olan şeyi yaratdın.

Və bəlkə də yaradıcılığın ən saf formalarından biri budur:

başqalarına lazım olan şeyi yaradıb onların sənə ehtiyac duymasını istəmək yox,

bir vaxtlar özünə lazım olan şeyi yaratmaq və onun başqalarına da lazım olub-olmayacağını sərbəst buraxmaq.

Bir ehtiyac başqa insanın varlığından yapışır.

Digəri isə ehtiyacı yeni nəyəsə çevrilir.

Və bəlkə də xilas etmək ilə yaratmaq arasındakı fərq içimizdə ehtiyacın olub-olmamasında deyil.

Fərq onunla nə etdiyimizdədir

*****

Enerji Mentor Treneri

Zümrüd Əsədova

+994702947788