Məni ərə verdilər..Seansdan hekayə
İnsanlar tez-tez Ansme-yə açılır və o, insanların qəlbində yığılanları bölüşmək istədiklərini hiss edir. Bir gün Qalateya ilə seansda qarşılaşdı o qızını tələsərək seansa gətirmişdi..böyük ehtimal qızına görə gəldiyini düşünürdü..
Ansme, Qalateyadan hər şeyin qaydasında olub-olmadığını soruşdu. Qalateya isə cavab verdi: «Bəli, hətta çox yaxşıdır, biz, deyəsən, hər şeyi etməyə çatdırdıq». Lakin bu cavab onun özünə deyil, qızına aid idi. Onda Ansme bir neçə saniyə onun gözlərinə baxdı və baxışlarını çəkmədən yenidən soruşdu: «Bəs siz? Özünüz necəsiniz? Hər şey qaydasındadır?»
Qalateya baxışlarını yayındırdı, bir müddət susdu, sonra isə özünü toparlayıb otağa keçdi. Ansme şagirdi ilə məşğul oldu və Qalateyanı narahat etmədi. O, hiss edirdi ki, sual onu dərindən sarsıdıb. Qalateya daxilində öz-özü ilə mübarizə aparırdı və Ansme onun nəhayət söz açacağını duyurdu. Elə də oldu.
Bir qədər keçmişdi ki, Qalateya özü anası, ailəsi, əri və qohumları haqqında danışmağa başladı.
Ansme diqqətlə dinləyir, ara-sıra eşitdiklərindən və öz təcrübəsindən misallar çəkirdi. Qalateya söhbətə kiçik problemlərdən başladı. Birdən Ansme onun baxışlarının yayındığını, barmaqlarının sıxıldığını, ayaq əzələlərinin titrədiyini və dodaqlarını dişlədiyini fərq etdi. O, anladı ki, Qalateya ağlamağa çox yaxındır və hisslərini nə qədər sıxıb saxladığını anlayanda ona hisslərini ifadə etməyə dəstək olmaq istəyi daha da artdı.
Ansme Qalateyanın qızından koridorda gözləməsini istədi ki, Qalateya daha rahat danışa bilsin və seansa tam başlaya bilsinlər.
Qalateya davam etdi. O, ailəsindən və yaxın qohumu ilə zorla evləndirilməsindən bəhs etdi. Onlar sərt qanunlarla yaşayırdılar. Maddi cəhətdən heç bir çətinlik yox idi – geyim, yemək, rahatlıq təmin olunmuşdu. Lakin onun ruhu sakit deyildi, özünü xoşbəxt hiss etmirdi. Anası hər zaman onun xarici görünüşünə müdaxilə edirdi. Ərinin qanunlarına görə Qalateya inciməyə, öz fikrini ifadə etməyə, arzuladığı kimi davranmağa haqqı yox idi. O, azad deyildi, işləyə bilmirdi və yalnız başqalarının müəyyən etdiyi çərçivədə yaşayırdı.
Ansme soruşdu: «Bəs necə bacarırsan? Səncə vəziyyəti yaxşılaşdırmaq üçün nə etmək olar?»
Qalateya ah çəkərək cavab verdi: «Artıq heç nəyi dəyişmək istəmirəm. Mən xəyallarla yaşayan bir qadınam, qorxuram ki, həyatımda sevgi peyda olar, lakin övladlarımı heç vaxt tərk edə bilmərəm. Bu məni daha da çıxılmaz vəziyyətə salar. Son 12 ildə cəmi bir-iki dəfə atama və əmimə içimdəki qəzəbi söyləmişəm, məni məcbur etdiklərinə görə çox qəzəblənirəm.
Bilirsiniz, Ansme, onları heç vaxt bağışlaya bilmərəm – nə anamı, nə atamı, nə də əmimi.»
Ansme sakitcə soruşdu: «Bəs onu sevməyə çalışmısan?»
Qalateya başını buladı və dedi: «Xeyr, o mənim insanım deyil, sanki cəzamı çəkirəm. Xəyallarımda quşa çevrilib buradan uçub getməyi arzulayıram…»
Ansme bir qədər düşündü və dedi: «Uçub getmək arzun var, amma bu illər ərzində bəlkə gözəl anlar yaşamaq mümkündür? Bəs sən onunla bütün bunlar barədə danışmısanmı?»
— «O soyuqqanlıdır».
— «Bəlkə, başa düşər, deməsən, heç vaxt bilməyəcəksən».
— «O, hər şeyi bilir».
— «Bəlkə də bilir və hər şeyin təhlükəsiz və rahat olması üçün çalışır: ev, maşın, geyim, yemək – hər şey yüksək səviyyədədir».
— «O, hesab edir ki, biz ideal ailəyik və özünü əsl kişi sayır. Hətta deyir ki, digərləri kişilik nədir, anlamırlar».
— «Bəs ona əsl kişinin daha nəyə diqqət etməli olduğunu demisən? Ona nə hiss etdiyini və nəyə ehtiyacın olduğunu izah etmisən?»
— «O bilir ki, nəyi istəmirəm, nəyi sevmirəm».
— «Bəs nələri sevdiyini bilir?»
— «Bilmirəm».
— «Heç olmasa bir dəfə ona sevdiklərin, istədiklərin haqqında danışmısan?»
— «Xeyr».
— «Bəlkə, o sənə xoş bir şey etmək istəsə, bilmədən xoşlamadığın şeyləri edəcək. Lakin sevdiklərini bilsə, onları daha çox edəcək və hər ikiniz bundan xoşbəxt olacaqsınız».
— «Qalateya, sən deyirsən ki, o qanunlarla yaşayan bir insandır. Amma insanlar belə doğulmur. O da bir zamanlar hisslərini boğub, bəlkə də böyük bir travma yaşayıb. Onu anlamağa çalış və içində olanları ona izah et».
Qalateya bir qədər düşündü, gözlərini Ansme-yə zilləyib baxdı baxdı sonra isə gülümsədi. «Mən cəhd edəcəyəm», — dedi və sakitcə sağollaşıb getdi.
Ansme binadan çıxıb musiqini açdı və sonsuz hərəkət edən maşınlara baxdı. Qalateyanın göz yaşlarını saxlamaq üçün necə mübarizə apardığını unuda bilmirdi.
İlk dəfə idi ki, birinin hekayəsi onu bu qədər dərindən sarsıtmışdı. İnsanlar hisslərinin nə qədər dərində gizlətdiyini düşünürdü.
Musiqiyə qulaq asaraq, bir qədər boşluq hiss edərək evə tərəf gedirdi. Qəlbində rahatlıq, gözlərində düşüncə, üzündə isə zərif bir təbəssüm vardı. O, hər şeyə görə həyata minnətdar idi.
Başını qaldırıb ulduzlara baxdı və bu dəfə hər şey üçün Allaha şükür etdi. Çünki o artıq uzun illərdiki içindəki üsyanı təşəkkür ilə əvəz etməyi öyrənmişdi..
Комментарии
Отправить комментарий